مهستی گنجوی
شمارهٔ ۱۱۷
با ابر همیشه در عتابش بینم
جوینده نور آفتابش بینم
گر مردمک دیده من نیست چرا
هر گه که نظر کنم در آبش بینم
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۱۱۹قصاب منی و در غمت می‌جوشم
- شمارهٔ ۱۲۰تن با تو به خواری ای صنم درندهم
- شمارهٔ ۱۲۱ما مرد مئیم و در خرابات مقیم
- شمارهٔ ۱۲۲چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
- شمارهٔ ۱۲۳از مرگ تو ای شاه سیه شد روزم
- شمارهٔ ۱۲۴با درد تو نیست روی درمان دیدن
- شمارهٔ ۱۲۵قلاش و قلندران و عاشق بودن
- شمارهٔ ۱۲۶از ضعف من آنچنان توانم رفتن
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.