مهستی گنجوی
شمارهٔ ۱۱
در طاس فلک جرعه شادی و غم است
گه محنت و دولتست و گه بیش و کم است
آسوده دلی بود که هر جرعه چرخ
نوشید و ننالید اگر جمله دم است
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۱۳در عالم عشق تا دلم سلطان گشت
- شمارهٔ ۱۴دریای سرشک دیده پر نم ماست
- شمارهٔ ۱۵چون ابر به نوروز رخ سبزه بشست
- شمارهٔ ۱۶هنگام صبوح، گر بت حور سرشت
- شمارهٔ ۱۷چون با دل تو نیست وفا در یک پوست
- شمارهٔ ۱۸در عالم جان خطبه به نام خط اوست
- شمارهٔ ۱۹تا شاه رخت ملک بهاری بگرفت
- شمارهٔ ۲۰این خوش پسران که اصلشان از چکل است
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.