پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

قطعات

شمارهٔ ۴

آخر زمان که طبع حکیمان نگون شود

سه صد حکیم مر جلبی را زبون شود

آن دزد دام دان که طلبکار ماهی است

و آن خانه آب دان که ز روزن برون شود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶چون خواهم رفت بی تو چندین منزل
  2. شمارهٔ ۷ - مناظره ادبیمؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گر
  3. شمارهٔ ۸شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیب
  4. شمارهٔ ۹از جماع نره خر بر ماده خر
  5. شمارهٔ ۱۰گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمان
  6. شمارهٔ ۱۱بس سپوزید خواجه خاتون را
  7. شمارهٔ ۱۲طیبتی نیک گویمت بشنو
  8. شمارهٔ ۱۳از رسول بزرگ، واعظ شهر
همه‌ی قطعات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.