پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

قطعات

شمارهٔ ۱۰

گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمان

بس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک

آنچه حیوان است از تأثیر او . . . شود

روسپی زاید میان آب دریاها سمک

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲طیبتی نیک گویمت بشنو
  2. شمارهٔ ۱۳از رسول بزرگ، واعظ شهر
  3. شمارهٔ ۱۴ندانم ترا «تاج دین» یاد هست
  4. شمارهٔ ۱۵در آن شه‌ره دیو کز پس نهیب
  5. شمارهٔ ۱۶صحبت بی‌خرد، سخندان را
  6. شمارهٔ ۱۷پوستینی بخواستم از تو
  7. شمارهٔ ۱۸به خدایی که بر خداوندان
  8. شمارهٔ ۱۹درد هجران تو خون کرد دلم
همه‌ی قطعات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.