پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

قطعات

شمارهٔ ۲

صابرا نامهٔ گرامی تو

روح افسرده را روان بخشد

مسرع کلک تو به فن ادب

روشنی بر ظلام جان بخشد

«مَهْسَتی» را کلام شیوایت

راحت جسم ناتوان بخشد

با شمیم چکامه و غزلت

دیْن گل را به باغبان بخشد

به هوای مصاحبات تو دل

صابری را به این و آن بخشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴آخر زمان که طبع حکیمان نگون شود
  2. شمارهٔ ۵باید سه هزار سال کز چشمه حور
  3. شمارهٔ ۶چون خواهم رفت بی تو چندین منزل
  4. شمارهٔ ۷ - مناظره ادبیمؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گر
  5. شمارهٔ ۸شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیب
  6. شمارهٔ ۹از جماع نره خر بر ماده خر
  7. شمارهٔ ۱۰گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمان
  8. شمارهٔ ۱۱بس سپوزید خواجه خاتون را
همه‌ی قطعات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.