شمارهٔ ۴ - به شاهد لغت آروغ، بمعنی بادی که از سینه و حلق برآید

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۶ - به شاهد لغت پریسای، پری افسای، یعنی آنکه افسون خواند از برای تسخیر جنگهی چو مرد پریسای گونه گونه صور
2. شمارهٔ ۷ - به شاهد لغت هسر بمعنی یخپیش من یکره شعر تو یکی دوست بخواند
3. شمارهٔ ۸ - به شاهد لغت تیم، بمعنی کاروانسرااز شمار تو . . . طرفه به مُهر است هنوز
4. شمارهٔ ۹ - به شاهد لغت لت، بمعنی لخت و عمودرویت ز در خنده و سبلت ز در تیز
5. شمارهٔ ۱۰ - به شاهد لغت رت، بمعنی تهی و برهنهفرمان کن و آهک کن و زرنیخ براندای
6. شمارهٔ ۱۱ - به شاهد لغت غنج، بمعنی جوالوان بادریسه هفته دیگر غضاره شد
7. شمارهٔ ۱۲ - به شاهد لغت کولک، بمعنی کدویی که زنان روستا پنبه در او نهندزن برون کرد کولک از انگشت
8. شمارهٔ ۱۳ - به شاهد لغت کاواک، بمعنی میان تهیبجز عمود گران نیست روز و شب خورشش