شمارهٔ ۳۱ - به شاهد لغت نیا، بمعنی پدر پدر و پدر مادر

ادامه‌ی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی

1. شمارهٔ ۳۳ - به شاهد لغت هلیدن، بمعنی فرو گذاشتنچو گرگ ستمگر بدامت فتد
2. شمارهٔ ۳۴ - به شاهد لغت دستکره، بمعنی شهری از عراق عجمکاروانی همی از ری به سوی دسکره شد
3. شمارهٔ ۳۵ - به شاهد لغت پدندر، بمعنی ناپدریاز پدر چون از پدندر دشمنی بیند همی
4. شمارهٔ ۳۶ - به شاهد لغت نیاز، بمعنی دوستایا نیاز بمن ساز و مر مرا مگذار
5. شمارهٔ ۳۷ - به شاهد لغت چاپلوس، بمعنی فریبندهوان چاپلوس پسته گر خندان
6. شمارهٔ ۳۸ - به شاهد لغت مکل، بمعنی کرمی سیاه که در آبستغلبه فروش خواجه که ما را گرفت باد
7. شمارهٔ ۳۹ - به شاهد لغت بادریسه، بمعنی آن مهره که زنان بر دوک زنند بوقت رشتنگر . . . ت از نخست چنان بادریسه بود
8. شمارهٔ ۴۰ - به شاهد لغت شاکمند، به معنی نمدی که از پشم سازندبه دستش ز خام گوزنان کمند