کمال خجندی
شمارهٔ ۵
چو بیتی به بیت خود نمدی
خواستی گرچه آن سزاوار است
ای همچو شعرت چرا نمیدزدیم
نمد خانقه که بسیار است
گر آگه نه ای ازین معنی
که نمد هم ز جنس اشعارست
کمال خجندی
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۷حمیدک همی گفت با دوستان
- شمارهٔ ۸خادمی نااهل خوارزمی که باد
- شمارهٔ ۹دی بمن شیرین لبی گفت این لغت
- شمارهٔ ۱۰دهقان فضل عالم بردان هلال دین
- شمارهٔ ۱۱ذاکر حق که دل روشنت از بیداریست
- شمارهٔ ۱۲زر طلبان همچو در حلقه بگوش آمدند
- شمارهٔ ۱۳ز ما ای صبا با محمد رسان
- شمارهٔ ۱۴سوال کرد یکی از علای دین گلکار
درباره‌ی کمال خجندی
کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج در تبریز ساکن شد. شیخ کمال در خدمت سلطان حسین جلایر درآمد و در خانقاهی که سلطان برای او ساخته بود به سر می‌برد. وی از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است که مخصوصاً در غزل سرایی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.