پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

ذرات گردنده [۷۳-۵۷]

رباعی ۶۰

بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

بلبل ز جمال گُل طَرَبناک شده

در سایهٔ گل نشین که بسیار این گل

از خاک برآمده‌ است و در خاک شده!

ادامه‌ی ذرات گردنده [۷۳-۵۷]

  1. رباعی ۶۲چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست،
  2. رباعی ۶۳هر سبزه که بر کنار جویی رُسته‌است،
  3. رباعی ۶۴مِی خور که فلک بهر هلاک من و تو
  4. رباعی ۶۵دیدم به سرِ عمارتی مردی فرد
  5. رباعی ۶۶بردار پیاله و سبو ای دلجو
  6. رباعی ۶۷بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
  7. رباعی ۶۸زان کوزهٔ میْ که نیست در وی ضرری
  8. رباعی ۶۹* بر کوزه‌گری پریر کردم گذری
همه‌ی ذرات گردنده [۷۳-۵۷] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.