پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱

تا چند زنم به روی دریاها خشت

بیزار شدم ز بت‌پرستان کنشت

خیام! که گفت «دوزخی خواهد بود.»؟

که رفت به دوزخ و که آمد ز بهشت؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳ترکیب طبایع چو به کام تو دمی‌ست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴چون ابر به نوروز رخِ لاله بِشُسْت
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵چون بلبل مست راه در بستان یافت
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶چون چرخ به کامِ یک خردمند نگشت
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷چون لاله به نوروز قدح گیر به دست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۸چون نیست حقیقت و یقین اندر دست
  7. رباعی شمارهٔ ۲۹چون نیست ز هر چه هست جز باد به دست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۰خاکی که به زیر پای هر نادانی‌ست
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.