پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

قطعات

شمارهٔ ۱۲ - کتب مولانا الاعظم شمس الدین النخجوانی الی صاحب الکتاب

کمال دین سپهر فضل خواجو

جهان علم و دریای معانی

شنیدم گفته ئی امروز جائی

حدیث بنده شمس نخجوانی

که او را دیدم و با او نشستم

بدیدم از حضور او گرانی

غلط کردی تواندر نسبت من

بجمع شاعران اصفهانی

اگرچه شاعران قومی بزرگند

بقول مصطفی باید بدانی

وگر شعرست در ترکیب قران

بنمل اندر بزیر عشر ثانی

نه آخر انوری را قطعه ی ئی هست

بدانی چونکه دیوانش بخوانی

مرا از شاعری و شعر ننگست

بحق و حرمت سبع المثانی

ترا فضل و فضایل بیش از آنست

نگویم از قبیل شاعرانی

همیشه لطف حق باداقرینت

بمان در عز و جاه جاودانی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴ - کتب الی ملک الواعظیم ظهیر الدین طوطی الواعظای آفتاب اوج معانی که از علّو
  2. شمارهٔ ۱۵ - ولهصدف دُرِّ معانی دُر دریای علوم
  3. شمارهٔ ۱۶ - فی الاستیهابمدیر نقطه ی عالم مدار مرکز ملک
  4. شمارهٔ ۱۷ - بمدح المولی الاعظم رکن الدین البکرانیچو شاه شرق ز یغمای روم باز آمد
  5. شمارهٔ ۱۸ - فی تاریخ وفات شمس الدین محمدشاه و کتب علی بنائهمه سپهر هنر شمس دین محمدشاه
  6. شمارهٔ ۱۹ - کتب واحد من الشعرا الیه فی طلب المدادخواستم قطره سیاهی دوش
  7. شمارهٔ ۲۰ - و له أیضاًای که رای تو در سیاهی شب
  8. شمارهٔ ۲۱ - فی طلب العیادةایا سپهر علّوی که رای روشن تو
همه‌ی قطعات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.