پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

قطعات

شمارهٔ ۱۰ - کتب علی کتابه مغتسل

الا ای عین آب زندگانی

منوّر از تو چشم کامرانی

ترا آب روان گفتن روا نیست

که می بینم که خود عین روانی

اگر خضر از تو یک شربت بنوشد

بشوید دست از آب زندگانی

بود روشن که هستی حوض کوثر

چرا کاندر بهشت جاودانی

بری ز اسیب نکبات زمینی

مصون از نکبت دور زمانی

لبت فرسوده از روی تعطّش

بلب آتش رخسان آسمانی

ترا خواند خرد گردون عاشر

ترا گوید فلک خورشید ثانی

اگر فخر آوری بر چشمه ی مهر

سزد چون مشرب قطب جهانی

قوام کن فکان شمس المعالی

امام انس و جان بحر المعانی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲ - کتب مولانا الاعظم شمس الدین النخجوانی الی صاحب الکتابکمال دین سپهر فضل خواجو
  2. شمارهٔ ۱۳ - فاجابة بهذه القطعهفروغ اختر دین محمد
  3. شمارهٔ ۱۴ - کتب الی ملک الواعظیم ظهیر الدین طوطی الواعظای آفتاب اوج معانی که از علّو
  4. شمارهٔ ۱۵ - ولهصدف دُرِّ معانی دُر دریای علوم
  5. شمارهٔ ۱۶ - فی الاستیهابمدیر نقطه ی عالم مدار مرکز ملک
  6. شمارهٔ ۱۷ - بمدح المولی الاعظم رکن الدین البکرانیچو شاه شرق ز یغمای روم باز آمد
  7. شمارهٔ ۱۸ - فی تاریخ وفات شمس الدین محمدشاه و کتب علی بنائهمه سپهر هنر شمس دین محمدشاه
  8. شمارهٔ ۱۹ - کتب واحد من الشعرا الیه فی طلب المدادخواستم قطره سیاهی دوش
همه‌ی قطعات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.