پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۸

رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوست

لشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست

زلفت به شکار دل پراکندهٔ اوست

لشکر به شکارگه پراکندهٔ اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۰آن نرگس مخمور تو گلگون چون است‌؟
  2. رباعی شمارهٔ ۸۱خاقانی اسیر یار زرگر نسب است
  3. رباعی شمارهٔ ۸۲تا یار عنان به باد و کشتی داده است
  4. رباعی شمارهٔ ۸۳از غدر فلک طعن خسان صعب‌تر است
  5. رباعی شمارهٔ ۸۴خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست
  6. رباعی شمارهٔ ۸۵غم بر دل خاقانی ترسان بنشست
  7. رباعی شمارهٔ ۸۶آن بت که ز عشق او سرم پر سوداست
  8. رباعی شمارهٔ ۸۷آن گل که به رنگ طعنه در می کرده است
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.