پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۷

خاقانی را ذم کنی ای دِمنهٔ عصر

کو شَترَبه است و شیر نر احمد نصر

نور از سر قصر آوری در بن چاه

سایه ز بن چاه بری سر قصر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۹ای داده تو را دست سپهر و دل دهر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۰دانی ز چه یک نام حق آمد غفار
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۱دل کوفته‌ام چو تخمکان ز آتش قهر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۲خاکی دل من به آتش آگنده مدار
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۳گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۴ای چرخ مَهَم را ز سفر باز آور
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۵ای نام تو در شهر به خوبی مشهور
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۶هر کس که شود به مال دنیا فیروز
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.