پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۶

تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد

از نالهٔ او جهان بنالید به درد

از بس که طپانچه زد فرا روی چو ورد

روش چو فلک کبود و چون مه شد زرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۸ای از دل دردناک خاقانی شاد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۹ای بت علم سیه ز شب صبح ربود
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۰خاقانی هر شبت شبستان نرسد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۱آن شب که دلم نزد تو مهمان باشد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۲چون رایت حسن تو بر افلاک زنند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۳خاقانی ازین خانه و خوان غدار
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۴چرخ استر توسن جل سبز اندر بر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۵خاقانی را آنکه بود سلطان هنر
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.