پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۶۶

مستش دیدم گرفته راه خانه

خلقی با او ز خویش و از بیگانه

خود را بستم برو زدم مردانه

زان گونه که با شمع کند پروانه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۶۸آن جام طرب شکار بر دستم نه
  2. شمارهٔ ۷۶۹تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟
  3. شمارهٔ ۷۷۰ای از تو مرا ذخیره ناکامی بس
  4. شمارهٔ ۷۷۱گل گرچه بنکوییست انگشت نمای
  5. شمارهٔ ۷۷۲ز آمد شدن تو گرچه باشم در وای
  6. شمارهٔ ۷۷۳گز زآنکه ترا بکشتنم باشد رای
  7. شمارهٔ ۷۷۴هان ای دل حیرت زدۀ بی سر و پای
  8. شمارهٔ ۷۷۵هان ای دل هرزه گوی ناپابرجای
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.