پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۶۳

شکلیست زنقش بندی دیباگر

ابریشم چنگ و ناخن خنیاگر

میناگر از آبگینه گر لعل کند

پس ساقی ما نیست بجز میناگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶۵روزی که بهرزه می گذاریم ز عمر
  2. شمارهٔ ۴۶۶کس در غم نیستی نماند همه عمر
  3. شمارهٔ ۴۶۷زین گونه که شد خوار و فرو مایه هنر
  4. شمارهٔ ۴۶۸گویی که درین تیره شب پهناور
  5. شمارهٔ ۴۶۹ای بحر کف تو چون امل پنهاور
  6. شمارهٔ ۴۷۰ای دل زر و سیم رامیندیش بخور
  7. شمارهٔ ۴۷۱ای دل که ترا گفت این دم میخور
  8. شمارهٔ ۴۷۲شد بر دل من زلفک هندوی تو چیر
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.