پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۱

گر بخواهی کشتنم یکبارگی

رحمتی آخر برین بیچارگی

عشق می بایست ما را، بس نبود

محنت تنهایی و آوارگی ؟

در فراقت جز غمم غموخواره نیست

وای آنکش غم کند غمخوارگی

می کنم نظّارۀ رویت ز دور

جز درودی نیست بر نظّارگی

کشتیم در انتظار بوسه یی

ای بکنیم گرم کرده بارگی

یابده بوسی و جانم زنده من

یا بکش تا وارهم یکبارگی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۳ساقیا هین بیار ساغر می
  2. شمارهٔ ۱۵۴ترسم آن نوش ز لب کم سخنی
  3. شمارهٔ ۱۵۵ماه رویا بسر خویش کنی
  4. شمارهٔ ۱۵۶خه، شاد و کش آمدی کجایی؟
  5. شمارهٔ ۱۵۷تا کی‌ام انتظار فرمایی؟
  6. شمارهٔ ۱۵۸چنان خوب رویی بدان دلربایی
  7. شمارهٔ ۱۵۹آخر چه شد که راه جفا برگرفته‌ای
  8. شمارهٔ ۱۶۰بازم لباس صبر به صد پاره کرده‌ای
همه‌ی غزلیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.