پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

شماعیک آن به بحر مکاری غرق

می‌ریزد شمع بس که با حیله و زرق

یک چشم زدن بیش نباشد روشن

گویی که بود فتیله‌اش از رگ برق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹پیدایی او اگر چه باشد به کمال
  2. شمارهٔ ۸۰از لاله و گل به رنگ و بوتر می‌بال
  3. شمارهٔ ۸۱این دشت که دل چسبی هر خار به دل
  4. شمارهٔ ۸۲حیف است اگر ز دخت رَز جویی کام
  5. شمارهٔ ۸۳ز آغاز وجود خویشتن تا انجام
  6. شمارهٔ ۸۴بس فیض که از چلیم اندوخته‌ام
  7. شمارهٔ ۸۵صد شکر که خیرخواه اعدای خودم
  8. شمارهٔ ۸۶وقتی گر بود همچو گوهر اشکم
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.