پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

حیف است اگر ز دخت رَز جویی کام

کاین فاحشه باشد از ذوات اعلام

تا کی سر خود به پای خودخواهی سود

تا چند کشی است منت این گوده حرام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴بس فیض که از چلیم اندوخته‌ام
  2. شمارهٔ ۸۵صد شکر که خیرخواه اعدای خودم
  3. شمارهٔ ۸۶وقتی گر بود همچو گوهر اشکم
  4. شمارهٔ ۸۷در راه وصالت ای بت کج کلهم
  5. شمارهٔ ۸۸صحّت ز علی مرتضی می‌خواهم
  6. شمارهٔ ۸۹دایم به سراغ سر کوی تو دوم
  7. شمارهٔ ۹۰پیوسته به دوران تو ای چرخ کهن
  8. شمارهٔ ۹۱افسوس که شد به دل بهارت به خزان
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.