پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۷۴

ای روی تو آفتاب در چشم تمیز

وی زلف سیاه تو بود عنبر بیز

عمرت گویم ولی از این می‌ترسم

کز نسبت او تو بی‌وفا گردی نیز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۶زان پیش که پا فرق کنیم از سر خویش
  2. شمارهٔ ۷۷شماعیک آن به بحر مکاری غرق
  3. شمارهٔ ۷۸هر جا مژه‌اش خلاند نوک گزلک
  4. شمارهٔ ۷۹پیدایی او اگر چه باشد به کمال
  5. شمارهٔ ۸۰از لاله و گل به رنگ و بوتر می‌بال
  6. شمارهٔ ۸۱این دشت که دل چسبی هر خار به دل
  7. شمارهٔ ۸۲حیف است اگر ز دخت رَز جویی کام
  8. شمارهٔ ۸۳ز آغاز وجود خویشتن تا انجام
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.