پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۷

الله طلبیست کار اللهی را

سیری نبود نعمت آگاهی را

کی درد طلب کم شود از شربت وصل

دریا نبرد تشنگی ماهی را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹خواهی که به دستت افتد آن دُر خوشاب
  2. شمارهٔ ۱۰در بزم چو نیست گفتگوها به صواب
  3. شمارهٔ ۱۱کم دیدن این چشم سیاهم بگداخت
  4. شمارهٔ ۱۲گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
  5. شمارهٔ ۱۳خود را هر کس ز راستیها آراست
  6. شمارهٔ ۱۴شاهنشاها کف تو بحرین عطاست
  7. شمارهٔ ۱۵بی کینه دلم به سینه از فضل خداست
  8. شمارهٔ ۱۶دنیاداری با علم به مردن عجب است
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.