پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۵۹

آن دل که ز جام عشق مسرور بود

در سینه اگر بماند مجبور بود

تا کی در قید جسم خاکی باشد

آخر تا چند زنده در گور بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱خوب است که زخم یار کاری نبود
  2. شمارهٔ ۶۲در تعزیهٔ حسین آن شاه شهید
  3. شمارهٔ ۶۳در ماتم شاه شهدا گریه کنید
  4. شمارهٔ ۶۴از خلق چه اندیشه به ارباب هنر
  5. شمارهٔ ۶۵بدگوهری ار به نیکیت بسته کمر
  6. شمارهٔ ۶۶افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر
  7. شمارهٔ ۶۷شوری اگرت هست ز مردی در سر
  8. شمارهٔ ۶۸آید بوی یدالله از خاک بشر
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.