پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

از خلق چه اندیشه به ارباب هنر

وز خصمی این طایفه‌شان را چه ضرر

هر چند که آستین بر آن افشانند

خاموش نمی شود چراغ گوهر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر
  2. شمارهٔ ۶۷شوری اگرت هست ز مردی در سر
  3. شمارهٔ ۶۸آید بوی یدالله از خاک بشر
  4. شمارهٔ ۶۹هر کس ز نخست شد به غفلت خوگر
  5. شمارهٔ ۷۰خواهی دل روشن از چو مهر انور
  6. شمارهٔ ۷۱یکه شوی ار ز خواب غفلت بیدار
  7. شمارهٔ ۷۲با تلخی ساز تا شود شیرین‌تر
  8. شمارهٔ ۷۳سرسبز شده جهان ز فیض نوروز
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.