پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲

در تعزیهٔ حسین آن شاه شهید

تا روز قیامت خوشی از خلق رمید

هر صبح شود تازه فلک را این داغ

مردم به گمان آنکه خورشید دمید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴از خلق چه اندیشه به ارباب هنر
  2. شمارهٔ ۶۵بدگوهری ار به نیکیت بسته کمر
  3. شمارهٔ ۶۶افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر
  4. شمارهٔ ۶۷شوری اگرت هست ز مردی در سر
  5. شمارهٔ ۶۸آید بوی یدالله از خاک بشر
  6. شمارهٔ ۶۹هر کس ز نخست شد به غفلت خوگر
  7. شمارهٔ ۷۰خواهی دل روشن از چو مهر انور
  8. شمارهٔ ۷۱یکه شوی ار ز خواب غفلت بیدار
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.