پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۵۴

آن ذات که ممکنات از او یافت وجود

بودست مدام و هست و هم خواهد بود

از بس یکتاست عکس ذاتش جز یک

در آینهٔ دل شکسته ننمود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶هر کس که ملایمت به او یار بود
  2. شمارهٔ ۵۷حیف از صنمی که زشت کردار بود
  3. شمارهٔ ۵۸با چشم تو آن را که سر و کار بود
  4. شمارهٔ ۵۹آن دل که ز جام عشق مسرور بود
  5. شمارهٔ ۶۰جویا هر کس که محرم راز بود
  6. شمارهٔ ۶۱خوب است که زخم یار کاری نبود
  7. شمارهٔ ۶۲در تعزیهٔ حسین آن شاه شهید
  8. شمارهٔ ۶۳در ماتم شاه شهدا گریه کنید
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.