پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

با آنکه فتاده ام به راهش چون گرد

یکبار به سهو هم مرا یاد نکرد

هی هی چه بلا شوخ دل آزار است او

الله چه بی مروت است آن بی‌درد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴هر کس به دروغ خویش را بگمارد
  2. شمارهٔ ۴۵حرصت ای شیخ ذوق بریان دارد
  3. شمارهٔ ۴۶آن کس که به کُدیه روزگارش گذرد
  4. شمارهٔ ۴۷پهلو تهی از صوفی خر باید کرد
  5. شمارهٔ ۴۸دل غیر تأنی به صفایی نرسد
  6. شمارهٔ ۴۹از رنجش او دلم مشوش باشد
  7. شمارهٔ ۵۰دل چند به فکر باغ و مسکن باشد
  8. شمارهٔ ۵۱دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.