پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

هر کس به دروغ خویش را بگمارد

کذب از روش کلام او می‌بارد

در عین دروغ گفتنش مکث کند

ضیق‌النّفسی چو صبح کاذب دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶آن کس که به کُدیه روزگارش گذرد
  2. شمارهٔ ۴۷پهلو تهی از صوفی خر باید کرد
  3. شمارهٔ ۴۸دل غیر تأنی به صفایی نرسد
  4. شمارهٔ ۴۹از رنجش او دلم مشوش باشد
  5. شمارهٔ ۵۰دل چند به فکر باغ و مسکن باشد
  6. شمارهٔ ۵۱دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
  7. شمارهٔ ۵۲زآن خنجر مژگان ز بدن‌ها جان شد
  8. شمارهٔ ۵۳هر کس قدر شکستگی را داند
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.