پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸

ای زنده جهانیان ز فیض نِعَمت

بسیار بود به خلق احسان کمت

باشد کشت امید ما تشنه لبان

سرسبز ز یک قطرهٔ ابر کرمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰هر کس از وضع خود گریزان گردد
  2. شمارهٔ ۴۱جویا! دیدی که آن نگار بی‌درد
  3. شمارهٔ ۴۲با آنکه فتاده ام به راهش چون گرد
  4. شمارهٔ ۴۳فریاد و فغان ز جور نفس بی‌درد
  5. شمارهٔ ۴۴هر کس به دروغ خویش را بگمارد
  6. شمارهٔ ۴۵حرصت ای شیخ ذوق بریان دارد
  7. شمارهٔ ۴۶آن کس که به کُدیه روزگارش گذرد
  8. شمارهٔ ۴۷پهلو تهی از صوفی خر باید کرد
همه‌ی رباعیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.