جویای تبریزی
شمارهٔ ۳
لعلی آخر چه بود آواخ تو را
ای کاش به بر کشیدمی آخ تو را
بودی دُرِ ناسفته ز قیمت انداخت
آن بدگهری که کرد سوراخ تو را
جویای تبریزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵ای سید عالم بده انعام مرا
- شمارهٔ ۶تخمی است غمت بدل فشاندیم او را
- شمارهٔ ۷الله طلبیست کار اللهی را
- شمارهٔ ۸تا چند ز معشوق بمانی به حجاب
- شمارهٔ ۹خواهی که به دستت افتد آن دُر خوشاب
- شمارهٔ ۱۰در بزم چو نیست گفتگوها به صواب
- شمارهٔ ۱۱کم دیدن این چشم سیاهم بگداخت
- شمارهٔ ۱۲گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
درباره‌ی جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.