پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

قطعات

شمارهٔ ۱۰ - تاریخ تولد

ز میرزا ابوالخیر والا نژاد

گلی در ریاض نجابت شکفت

به هر سوسو نسیمی کز آن گل وزید

غبار کدورت ز دلها برفت

چو خورشید نور جمالش بدید

رخ خویش در پردهٔ شب نهفت

لب غنچه و گوش گل در چمن

به این مژده دارند گفت و شنفت

دلم بهر تاریخ میلاد او

در معنی از منقب فکر سفت

سراپا زبان غنچه‌سان شد نخست

پس آنگه «گل باغ امید» گفت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲ - تاریخ فوت شایسته خانآفتاب فلک جاه امیرالامراء
  2. شمارهٔ ۱۳به کیش ما پس از خلوت نشین لی مع الهی
  3. شمارهٔ ۱۴شیخ میرک که از ره دانش
  4. شمارهٔ ۱۵حبذا نواب حفظ الله خان
  5. شمارهٔ ۱۶ - در توصیف کربلاکو طالع و بخت آنکه باشم
  6. شمارهٔ ۱۷گویند خواجه را چو رسد قاشقی به لب
  7. شمارهٔ ۱۸ - تاریخ فوت عبداللطیف خان رحمة الله - ۱۱۱۷همیر عبداللطیف خان که گذشت
  8. شمارهٔ ۱۹ - علی رضا که گلی از بهار کشمیر است - ۱۱۱۱هعلی رضا که گلی از بهار کشمیر است
همه‌ی قطعات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.