جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۳
به کیش ما پس از خلوت نشین لی مع الهی
کسی حاشا که چون شاه ولایت بوالحسن باشد
بود با غیر در چشم بصیرت شاه مردان را
همان فرقی که از شمشیرزن تا خشت‌زن باشد
جویای تبریزی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۵حبذا نواب حفظ الله خان
- شمارهٔ ۱۶ - در توصیف کربلاکو طالع و بخت آنکه باشم
- شمارهٔ ۱۷گویند خواجه را چو رسد قاشقی به لب
- شمارهٔ ۱۸ - تاریخ فوت عبداللطیف خان رحمة الله - ۱۱۱۷همیر عبداللطیف خان که گذشت
- شمارهٔ ۱۹ - علی رضا که گلی از بهار کشمیر است - ۱۱۱۱هعلی رضا که گلی از بهار کشمیر است
- شمارهٔ ۲۰-لغز شمعچیست آن جانور روشن رای
- شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت میرزا شاه حسین سبزواری - ۱۰۸۹ همیرزای یگانه شاه حسین
- شمارهٔ ۲۲ - در معذرت حفظ الله خانزهی خجسته بیانی که بال شهرت یافت
درباره‌ی جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.