جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۷
گویند خواجه را چو رسد قاشقی به لب
تا چند ساعتش مکد از حرص بی شمار
یا چون ندیده قاشق او روی گوشت را
چسبد ز شوق گوشت به لب همچو کفچه مار
جویای تبریزی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۹ - علی رضا که گلی از بهار کشمیر است - ۱۱۱۱هعلی رضا که گلی از بهار کشمیر است
- شمارهٔ ۲۰-لغز شمعچیست آن جانور روشن رای
- شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت میرزا شاه حسین سبزواری - ۱۰۸۹ همیرزای یگانه شاه حسین
- شمارهٔ ۲۲ - در معذرت حفظ الله خانزهی خجسته بیانی که بال شهرت یافت
- شمارهٔ ۲۳ - در وصف آیینه خانهاین آینه خانه از وفور لمعان
درباره‌ی جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.