پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۷۴

زل بند چاشنی باشد حلاوت از لبش

شیرهٔ جان می چکد چون صاف لذت از لبش

ناله از دل، آه گرم از سینه، اشک از دیده ام

رنگ از رخ، بو ز پیراهن، نزاکت از لبش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۷۶بتی که برده دلم زلف عنبر بویش
  2. شمارهٔ ۷۷۷از آن چون آب در گل‌ها بود آهسته رفتارش
  3. شمارهٔ ۷۷۸در بزم می چو آمده ای بی حجاب باش
  4. شمارهٔ ۷۷۹سبزه پامال شد از نرمی خویش
  5. شمارهٔ ۷۸۰بود لبریز صهبای لطافت ساغر رنگش
  6. شمارهٔ ۷۸۱یار مست است امشب و من کامرانم از لبش
  7. شمارهٔ ۷۸۲بهره از یاری یاری نیستش
  8. شمارهٔ ۷۸۳گیرم غم تو و دل خونین دهم عوض
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.