پرش به محتوای اصلی
جیحون یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۴

جیحون که بهره میکده میخواری اوست

بی پردگیش امید ستاری اوست

گر زشت بود گناه بردن سوی حشر

پس مهمل صرف نام غفاری او است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶بی ذکر علی صومعه و دیری نیست
  2. شمارهٔ ۷مفتی ز میِ مفت در انکار نبود
  3. شمارهٔ ۸امروز ملک‌زادهٔ ضَرغام‌نَبَرْد
  4. شمارهٔ ۹لیمو ز لبت چو شکّرِ ناب شود
  5. شمارهٔ ۱۰حاجی که ز ساز عیش سوزی نخرد
  6. شمارهٔ ۱۱سیل ار سوی شه شد دلت از جا نرود
  7. شمارهٔ ۱۲شهزاده نادر آن وحید همه شهر
  8. شمارهٔ ۱۳خیاط پسر کز مژهٔ کین‌ورزش
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جیحون یزدی

میرزا محمد جیحون یزدی ملقب به «نواب»، مشهور به «تاج‌الشعرا» و متخلص به «جیحون» (زادهٔ ۱۲۵۰ قمری در یزد، درگذشتهٔ ۱۳۰۱ قمری در کرمان) یکی از شاعران مشهور یزدی دوره قاجار بود. وى تحصیلات متداول را در زادگاهش یزد گذراند اما ترک وطن کرد و چندى در ایران، هندوستان و اسلامبول به اقامت داشت. وی سرانجام در کرمان اقامت گزید و د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.