پرش به محتوای اصلی
جیحون یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۷

مفتی ز میِ مفت در انکار نبود

کی بود که اندر پی این کار نبود

گر هر چه حرام گشته مستی می‌داشت

در مدرسه یک آدم هشیار نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹لیمو ز لبت چو شکّرِ ناب شود
  2. شمارهٔ ۱۰حاجی که ز ساز عیش سوزی نخرد
  3. شمارهٔ ۱۱سیل ار سوی شه شد دلت از جا نرود
  4. شمارهٔ ۱۲شهزاده نادر آن وحید همه شهر
  5. شمارهٔ ۱۳خیاط پسر کز مژهٔ کین‌ورزش
  6. شمارهٔ ۱۴دِهْ سرخ‌مِیی کَز تُتُقِ اَنوارش
  7. شمارهٔ ۱۵آن شوخ که زد شرر به جان‌ها خشمش
  8. شمارهٔ ۱۶شهزاده محمد ای شه شیر مصاف
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جیحون یزدی

میرزا محمد جیحون یزدی ملقب به «نواب»، مشهور به «تاج‌الشعرا» و متخلص به «جیحون» (زادهٔ ۱۲۵۰ قمری در یزد، درگذشتهٔ ۱۳۰۱ قمری در کرمان) یکی از شاعران مشهور یزدی دوره قاجار بود. وى تحصیلات متداول را در زادگاهش یزد گذراند اما ترک وطن کرد و چندى در ایران، هندوستان و اسلامبول به اقامت داشت. وی سرانجام در کرمان اقامت گزید و د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.