پرش به محتوای اصلی
جیحون یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

سیل ار سوی شه شد دلت از جا نرود

کز سیل جسارت به شه ما نرود

دریاست چو طبع شاه پس دلشده نیل

سوی که رود گر که به دریا نرود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳خیاط پسر کز مژهٔ کین‌ورزش
  2. شمارهٔ ۱۴دِهْ سرخ‌مِیی کَز تُتُقِ اَنوارش
  3. شمارهٔ ۱۵آن شوخ که زد شرر به جان‌ها خشمش
  4. شمارهٔ ۱۶شهزاده محمد ای شه شیر مصاف
  5. شمارهٔ ۱۷آن مرد شریف نام مردود کثیف
  6. شمارهٔ ۱۸ای فرق تو را تاج تفاخر به فرق
  7. شمارهٔ ۱۹آن چای که چون خور دهد از جام شعاع
  8. شمارهٔ ۲۰زاهد چه پی کوثر و زمزم گردم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جیحون یزدی

میرزا محمد جیحون یزدی ملقب به «نواب»، مشهور به «تاج‌الشعرا» و متخلص به «جیحون» (زادهٔ ۱۲۵۰ قمری در یزد، درگذشتهٔ ۱۳۰۱ قمری در کرمان) یکی از شاعران مشهور یزدی دوره قاجار بود. وى تحصیلات متداول را در زادگاهش یزد گذراند اما ترک وطن کرد و چندى در ایران، هندوستان و اسلامبول به اقامت داشت. وی سرانجام در کرمان اقامت گزید و د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.