پرش به محتوای اصلی
جیحون یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

زاهد چه پی کوثر و زمزم گردم

بگذار به جام بادهٔ جم گردم

داد آخرت آدم صفی بر دنیا

من پُر که ترقی کنم آدم گردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲عمری به جهان چو پایکوبی کردم
  2. شمارهٔ ۲۳دلّاک پسر نگار مه پیکر من
  3. شمارهٔ ۲۴عطّار پسر شکر ز مرجانم ده
  4. شمارهٔ ۲۵گویند به معراج که امری‌ست جلی
  5. شمارهٔ ۲۶گر رسته شوی جنت و کوثر خواهی
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جیحون یزدی

میرزا محمد جیحون یزدی ملقب به «نواب»، مشهور به «تاج‌الشعرا» و متخلص به «جیحون» (زادهٔ ۱۲۵۰ قمری در یزد، درگذشتهٔ ۱۳۰۱ قمری در کرمان) یکی از شاعران مشهور یزدی دوره قاجار بود. وى تحصیلات متداول را در زادگاهش یزد گذراند اما ترک وطن کرد و چندى در ایران، هندوستان و اسلامبول به اقامت داشت. وی سرانجام در کرمان اقامت گزید و د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.