پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵

ای کشته مرا به تیغ لاغ و لابه

دور از تو به سان ماهیم بر تابه

من غرقه به خون بی تو و توبا دگران

همخانه و همخوابه و هم گرمابه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷بستی کمر وداع و زین شیوه مرا
  2. شمارهٔ ۱۸شوخی که بلای دل و دین افتاده ست
  3. شمارهٔ ۱۹روزی که سوی اهل وفا می آیی
  4. شمارهٔ ۲۰چون دیده ببندم به خیال تو خوشم
  5. شمارهٔ ۲۱جانا بنشین و زان دو لب در گوشم
  6. شمارهٔ ۲۲چون سوی من ای جان و جهان دیر آیی
  7. شمارهٔ ۲۳وای دل آن که دلستانش برود
  8. شمارهٔ ۲۴روزی بینی مرا به خاک افتاده
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.