پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

وای دل آن که دلستانش برود

وز باغ نظر سرو روانش برود

گفتی که به رفتنم رضا ده هیهات

چون زنده رضا دهد که جانش برود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵بی کار دلا به کارفرما نرسی
  2. شمارهٔ ۲۶یارب ز زیان و سود خویشم برهان
  3. شمارهٔ ۲۷تا ترک عوایق و علایق نکنی
  4. شمارهٔ ۲۸تا کی طلب جانان چون نادانان
  5. شمارهٔ ۲۹یک نیمه ز عمر در بطالت بگذشت
  6. شمارهٔ ۳۰هر گه خوانی «الف بی » ای حورنژاد
  7. شمارهٔ ۳۱بر عزم سفر دلی ز گیتی ناشاد
  8. شمارهٔ ۳۲جانانه که آمد گل و گلشن همه او
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.