پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

خواجه که ندیده چشم کس خوانش را

نشکسته به دندان طمع نانش را

دریوزه گری خواست ز وی مشتی آرد

کرد آرد به زخم مشت دندانش را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵ای دیده حقیقت جهان گذران
  2. شمارهٔ ۱۶در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ
  3. شمارهٔ ۱۷در حیز دهر برفی افتاد شگرف
  4. شمارهٔ ۱۸آن گل که اجل به سینه چاک افکندش
  5. شمارهٔ ۱۹دوران فلک نیست به ما راست هنوز
  6. شمارهٔ ۲۰از تیغ خسان اگرچه بیداد رسد
  7. شمارهٔ ۲۱ای کرده به بر قبای فیروزه چو گل
  8. شمارهٔ ۲۲این خانه نه منزل نشاط است و طرب
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.