شمارهٔ ۱۱۵

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۱۷ماییم به غمناکی خود شاد شده
2. شمارهٔ ۱۱۸دور از رخ تو منم ز جان بگذشته
3. شمارهٔ ۱۱۹هستی همه ذلت و هوان است و ضعه
4. شمارهٔ ۱۲۰یا رب سوی مقصدم ره سیر بده
5. شمارهٔ ۱۲۱بود آینه وجود عالم مثلا
6. شمارهٔ ۱۲۲ای آنکه به بر و بحر بشتافته ای
7. شمارهٔ ۱۲۳ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی
8. شمارهٔ ۱۲۴گر خاک سر کوی مذلت باشی