پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۷

ماییم به غمناکی خود شاد شده

بل از غم و شادی همه آزاد شده

خاکی ست وجود ما که در راه فنا

گشته همه گرد و گرد بر باد شده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۹هستی همه ذلت و هوان است و ضعه
  2. شمارهٔ ۱۲۰یا رب سوی مقصدم ره سیر بده
  3. شمارهٔ ۱۲۱بود آینه وجود عالم مثلا
  4. شمارهٔ ۱۲۲ای آنکه به بر و بحر بشتافته ای
  5. شمارهٔ ۱۲۳ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی
  6. شمارهٔ ۱۲۴گر خاک سر کوی مذلت باشی
  7. شمارهٔ ۱۲۵از پنجه پنج و ششدر شش بدرآی
  8. شمارهٔ ۱۲۶از لطف قد و صباحت خد چه کنی
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.