پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۱

بود آینه وجود عالم مثلا

وان آینه را وجود ما و تو جلا

آن آینه چون یافت جلا شد به کمال

مشهود جمال ذات و اسماء علا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۳ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی
  2. شمارهٔ ۱۲۴گر خاک سر کوی مذلت باشی
  3. شمارهٔ ۱۲۵از پنجه پنج و ششدر شش بدرآی
  4. شمارهٔ ۱۲۶از لطف قد و صباحت خد چه کنی
  5. شمارهٔ ۱۲۷ای از تو به باغ هر گلی را رنگی
  6. شمارهٔ ۱۲۸رفتی که دلم ز بار غم رنجه کنی
  7. شمارهٔ ۱۲۹نی ترک وجود غم فزاینده کنی
  8. شمارهٔ ۱۳۰ای کرده نهان ز سایلت خوان عطا
همه‌ی رباعیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.