شمارهٔ ۱۲۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۹نی ترک وجود غم فزاینده کنی
2. شمارهٔ ۱۳۰ای کرده نهان ز سایلت خوان عطا
3. شمارهٔ ۱۳۱در دعوی لاف معنی از من بگریخت
4. شمارهٔ ۱۳۲شد فصل بهار و گشتم از غصه هلاک
5. شمارهٔ ۱۳۳حیران شده ام که میل جان با تن چیست
6. شمارهٔ ۱۳۴عالم همه با حوادث آفات است
7. شمارهٔ ۱۳۵دانی چه کسم ز ناکسان ناکس تر
8. شمارهٔ ۱۳۶بحری ست کف جود شه کوه وقار