پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

اعتقادنامه

بخش ۲۰ - اشارت به آنکه کتاب الله قدیم است

چون کتاب خدا کلام خداست

از صفات کلام بنده جداست

مکن از حق کران چو معتزلی

لایزالیش دان و لم یزلی

حرف و صوتی که نو به نو حادث

می شود نیست چون دو آن لابث

باشد آن پیش عقل خرده شناس

مر کلام قدیم را چو لباس

دمبدم گر شود لباس بدل

شخص صاحب لباس را چه خلل

ادامه‌ی اعتقادنامه

  1. بخش ۲۲ - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیستهر که شد ز اهل قبله بر تو پدید
  2. بخش ۲۳ - اشارت به عذاب قبر و سؤال منکر و نکیرهر که را زیر خاک شد منزل
  3. بخش ۲۴ - اشارت به نفختینچون شود نوبت جهان آخر
  4. بخش ۲۵ - اشارت به تطایر صحایفاز پی نفخ صور نوع بشر
  5. بخش ۲۶ - اشارت به میزانوضع میزان کنند از پی آن
  6. بخش ۲۷ - اشارت به صراطچون ز میزان و وزن آن برهند
  7. بخش ۲۸ - اشارت به مواقف عرصاتپنجه آمد مواقف عرصات
  8. بخش ۲۹ - اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعتهر که افتد به دوزخ از کفار
همه‌ی اعتقادنامه ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.