پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

اعتقادنامه

بخش ۲۴ - اشارت به نفختین

چون شود نوبت جهان آخر

وز قیامت نشانه ها ظاهر

نشود یافت هیچ کس به جهان

کالله الله برآیدش به زبان

مر سرافیل را دهد دستور

حق تعالی که در دمد در صور

زان دمیدن خلایق عالم

همه میرند چون چراغ از دم

عمرها زیر گنبد دوار

نبود از جنس آدمی دیار

بار دیگر ز حق شود مأمور

که کند نفخ صور صاحب صور

در دمد در قوالب و ابدان

به یکی دم زدن هزاران جان

گرچه ابدان بود پراکنده

همچو آتش به دم شود زنده

ادامه‌ی اعتقادنامه

  1. بخش ۲۶ - اشارت به میزانوضع میزان کنند از پی آن
  2. بخش ۲۷ - اشارت به صراطچون ز میزان و وزن آن برهند
  3. بخش ۲۸ - اشارت به مواقف عرصاتپنجه آمد مواقف عرصات
  4. بخش ۲۹ - اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعتهر که افتد به دوزخ از کفار
  5. بخش ۳۰ - اشارت به حوض کوثرچون ز دوزخ کنند خلق گذر
  6. بخش ۳۱ - اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانهدرجات بهشت باشد هشت
  7. بخش ۳۲ - گفتار در ختم دفتر اول از کتاب سلسلة الذهب و حواله آنچه تقریب سخن به آن رسیده بود به دفتر دیگرچون شد این اعتقاد نامه درست
همه‌ی اعتقادنامه ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.