پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

اعتقادنامه

بخش ۲۲ - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست

هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید

که به آورده نبی گروید

گرچه صد بدعت و خطا و خلل

بینی او را ز روی علم و عمل

مکن او را به سرزنش تکفیر

مشمارش ز اهل نار و سعیر

ور ببینی کسی ز اهل صلاح

که رود راه دین صباح و رواح

از مناهی شود بکل یک سوی

با اوامر نهد بکلی روی

کند از فرض ها و نافله ها

سوی عقبی روانه قافله ها

به یقین اهل جنتش مشمار

ایمن از روز آخرش مگذار

مگر آن کس که از رسول خدا

شد مبشر به جنت المأوی

گرچه ده کس بود به آن مشهور

اندر آن ده مدارشان محصور

زانکه جمعی ز آل پاک سرشت

هم بشارت رسیدشان به بهشت

ادامه‌ی اعتقادنامه

  1. بخش ۲۴ - اشارت به نفختینچون شود نوبت جهان آخر
  2. بخش ۲۵ - اشارت به تطایر صحایفاز پی نفخ صور نوع بشر
  3. بخش ۲۶ - اشارت به میزانوضع میزان کنند از پی آن
  4. بخش ۲۷ - اشارت به صراطچون ز میزان و وزن آن برهند
  5. بخش ۲۸ - اشارت به مواقف عرصاتپنجه آمد مواقف عرصات
  6. بخش ۲۹ - اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعتهر که افتد به دوزخ از کفار
  7. بخش ۳۰ - اشارت به حوض کوثرچون ز دوزخ کنند خلق گذر
  8. بخش ۳۱ - اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانهدرجات بهشت باشد هشت
همه‌ی اعتقادنامه ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.