پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵گفتم می خوشگوار پیش آور زود
  2. شمارهٔ ۳۶گفتم سخنی با تو و بد گفتم بد
  3. شمارهٔ ۳۷زلفی که بر او بند و گره باشد صد
  4. شمارهٔ ۳۸کار تو همه سرکشی و ناز بود
  5. شمارهٔ ۳۹هجران تو از دو چشم من خواب ببرد
  6. شمارهٔ ۴۰گفتم که مرا چشم تو می پست کند
  7. شمارهٔ ۴۱زان غالیه دان کزاو دلم خون آید
  8. شمارهٔ ۴۲جائی که غمت بقصد جان برخیزد
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.