پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹هجران تو از دو چشم من خواب ببرد
  2. شمارهٔ ۴۰گفتم که مرا چشم تو می پست کند
  3. شمارهٔ ۴۱زان غالیه دان کزاو دلم خون آید
  4. شمارهٔ ۴۲جائی که غمت بقصد جان برخیزد
  5. شمارهٔ ۴۳دردا که دلم زهجر خون خواهد شد
  6. شمارهٔ ۴۴حسن تو اگر چه خیمه بر ماه زند
  7. شمارهٔ ۴۵هر کس که نشان آن لب و دندان دید
  8. شمارهٔ ۴۶گرچه ز تو بر دلم ستم میگذرد
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.